فاوینو
0

در مورد زگیل تناسلی چه می دانید؟

بازدید 19

فهرست مطلب

زگیل تناسلی، شایع ترین بیماری مقاربتی (STD) در جهان است. زگیل، یکی از علائم عفونت ویروس پاپیلومای انسانی یا به اختصار HPV است. بیش از ۱۰۰ نوع مختلف از ویروس HPV وجود دارد، اما بیشتر از ۹۰ درصد از همه موارد ابتلا به زگیل تناسلی، حاصل از سویه های ۶ و ۱۱ ویروس HPV هستند. بنابراین، تنها ۱۰ درصد از مبتلایان به خانواده ویروس های HPV، زگیل های قابل مشاهده بر روی پوستشان ظاهر می شود.

روش های تشخیص زگیل تناسلی

از کجا بفهمیم زگیل تناسلی داریم؟ معمولا، زگیل های قابل مشاهده از طریق معاینه بالینی توسط پزشک و همچنین با توجه به سابقه پزشکی بیمار، تشخیص داده می شوند. با این حال، در صورتی که مشکوک به ابتلا به عفونت HPV بدون علامت ظاهری باشید، ممکن است پزشک معالج از روش های دیگری برای تشخیص این بیماری استفاده کند.

در زنان این روش ها، معمولا شامل معاینه زنان و همچنین تست پاپ اسمیر است و در صورت مشاهده و تشخیص سلول های غیرطبیعی، بیوپسی بافتی انجام می شود. بیوپسی، برای مردان بسیار به ندرت انجام می شود و انجام آن عموما توسط پزشکان توصیه نمی شود.

ممکن است افراد، هیچ اطلاعی راجع به مبتلا شدن خود، به این ویروس نداشته باشند، اما اصولا اکثر افرادی که از نظر جنسی، فعال هستند و رابطه جنسی دارند، در مقطعی از زندگی خود به HPV مبتلا می شوند. این ویروس، از طریق تماس پوست با پوست شخص بیمار منتقل می شود و راه های انتقال آن، اکثرا از طریق رابطه جنسی، اعم از رابطه دهانی، واژینال و یا مقعدی است.

اگر چه زگیل ها، به ندرت باعث ایجاد آسیب های طولانی مدت می شوند، اما به طور کلی ظاهر ناخوشایندی دارند و ممکن است باعث بروز ناراحتی ها و مشکلاتی روحی و روانی شود. در حال حاضر، هیچ درمان قطعی برای زگیل تناسلی یا همان HPV وجود ندارد، این مساله به این معنی است که گزینه های درمانی محدودی برای کنترل علائم ظاهری این ویروس وجود دارد.

علائم زگیل تناسلی

اکثر مبتلایان به HPV، اصولا هیچ علامت قابل مشاهده ای ندارند. در صورتی که اولین نشانه ها از زگیل تناسلی بر روی پوست ظاهر شود، گاهی اوقات ممکن است این اتفاق، مدت زمان زیادی یعنی هفته و حتی ماه ها، پس از اولین ابتلا به عفونت HPV باشد. این بدان معنی است که زمان دقیق ابتلا را نمی توان تشخیص داد و علائم ممکن است مدت ها بعد از ابتلا ظاهر شوند و ویروس در همه این مدت، به صورت نهان اما فعال درون بدن شخص بیمار وجود دارد.

زگیل های تناسلی، اصولا به صورت خوشه ای روی بدن ظاهر می شوند، اما گاهی دیده می شود که یک زگیل به صورت منفرد نیز ظاهر شود. زگیل ها، به طور معمول در خارج از بدن و در ناحیه تناسلی یا مقعدی ظاهر می شوند، و به طور معمول در خانم ها، در قسمت واژن، لابیا بزرگ، مقعد و در مردها، اصولا روی آلت تناسلی، کیسه بیضه و مقعد مشاهده می شود.

زگیل ها همچنین می توانند در داخل بدن، یعنی در داخل مقعد، واژن، دهانه مجرای ادرار یا روی دهانه رحم نیز ظاهر شوند، اما احتمال بروز این حالت بسیار کم است. زگیل های تناسلی، معمولا به شکل برجستگی های کوچکی به قطر تقریبا دو تا سه سانتی متر هستند، گاهی اوقات افراد آن ها را شبیه گل کلم های مینیاتوری توصیف می کنند.

این زگیل ها معمولا هیچ دردی ندارد و ناراحتی خاصی ایجاد نمی کنند، از نظر ظاهری نیز معمولا قرمز رنگ و یا به رنگ پوست هستند و می توانند نرم و یا سفت باشند. اگر احیانا زگیل ها خراشیده شوند و یا آن ها را بیش از حد بخارانید، ممکن است خونریزی کنند. اگر نگران آن هستید که ممکن است زگیل تناسلی و یا سایر بیماری های مقاربتی داشته باشید، می توانید با ارزیابی رایگان علائم خود با استفاده از برنامه Ada، ابتلا به آن ها را بررسی کنید.

دلایل ابتلا به زگیل تناسلی

ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV، عامل ایجاد زگیل تناسلی است. زگیل تناسلی، یک نوع عفونت پوستی است که بیش از ۱۰۰ سویه مختلف از آن وجود دارد که هر کدام از آن ها، قسمت های مختلفی از بدن را تحت تاثیر قرار می دهند.

تقریبا حدود ۳۰ نوع ویروس HPV مختلف وجود دارد که می تواند نواحی تناسلی و مقعدی را آلوده کند، اما ۹۰ درصد موارد ابتلا حاصل از ویروس های سویه ۶ و ۱۱ HPV هستند. HPV، یک بیماری مشترک بین مردان و زنان است، و هم مردان و هم زنان می توانند به این ویروس مبتلا شوند و آن را به دیگران انتقال دهند.

راه های انتقال زگیل تناسلی

زگیل تناسلی، از طریق تماس مستقیم پوست با پوست و عمدتا از طریق برقراری رابطه جنسی دهانی، واژینال و یا مقعدی منتقل می شود. با این حال، صرفا دخول برای انتقال این بیماری لازم نیست و تنها کافیست پوست شخص با بخش آلوده پوست بیمار، تماس مستقیم داشته باشد. از این رو، تماس جنسی نزدیک برای انتقال HPV به شریک جنسی کافیست.

اگر چه ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بسیار مسری است، اما این عفونت نمی تواند از طریق برخوردهای ساده فیزیکی، مثل در آغوش گرفتن یا بوسیدن و یا از طریق تماس با لباس و حوله شخص مبتلا، رخ دهد. پس از ابتلا به HPV، زگیل ها معمولا بین ۲ الی ۸ هفته بعد ظاهر می شوند.

آیا شما درباره احتمال ابتلا به زگیل تناسلی و یا سایر بیماری های مقاربتی نگران هستید؟ توصیه می کنیم به صورت رایگان علائم خود را با استفاده از برنامه Ada، ارزیابی و بررسی کنید.

ظهور مجدد زگیل تناسلی

به طور کلی می توان گفت که HPV، به طور طبیعی بعد از حدود ۲ سال و در ۹۰ درصد موارد ابتلا، کمتر از ۲ سال، از بدن پاک می شود. بسیاری از افراد که به زگیل های تناسلی مبتلا شده اند و زگیل های آن ها پس از مدتی ناپدید شده اند، احتمال عود مجدد زگیل ها در این بازه ۲ ساله زیاد است و پس از این بازه ۲ ساله، احتمال عود مجدد زگیل ها، کم است.

معاینه زنان و زایمان و تست پاپ اسمیر

برای زنانی که زگیل تناسلی در آن ها علائم ظاهری ندارد، تشخیص وجود HPV، اغلب شامل معاینه زنان توسط پزشک متخصص زنان و زایمان است. این معاینه شامل انجام تست پاپ، که گاهی به آن تست پاپ اسمیر هم گویند، خواهد بود. این تست روشی است که برای بررسی سرطان دهانه رحم استفاده می شود.

تست پاپ اسمیر، دهانه رحم را از نظر وجود سلول های غیرطبیعی که نشانه احتمالی ابتلا به عفونت HPV هستند، بررسی می کند. در صورتی که سلول های غیرطبیعی روی دهانه رحم یافت شوند، برای تشخیص وجود عفونت HPV و همچنین وجود سرطان دهانه رحم، آزمایش های بیشتری انجام می شود.

روش های درمان زگیل تناسلی

هیچ درمان قطعی برای زگیل تناسلی وجود ندارد، در واقع می توان گفت که هیچ راهی برای حذف دائمی HPV از بدن انسان وجود نداد. این مساله به این معنی است که درمان های موجود، صرفا بر حذف و یا جلوگیری از گسترش زگیل ها متمرکز شده اند.

روش درمانی مورد استفاده، به تعداد زگیل های موجود، محل آن ها و همچنین ظاهر فیزیکی آن ها بستگی دارد.

برخی از بیماران، ترجیح می دهند که از هیچ روش درمانی استفاده نکنند. این گزینه درمانی، کاملا بی خطر است اما فرآیند درمان را طولانی تر می کند. اگر بیمار، استفاده از روش های درمانی موجود را انتخاب کند، چندین روش درمانی وجود دارد که در زیر بیان شده اند.

  • استفاده از ژل و یا کرم های ضد ویروسیانواع مختلفی از این محلول ها در بازار موجود است، که عموما توسط خود بیمار و در طی چند روز یا چند هفته، استفاده می شود. عوارض جانبی استفاده از این محلول ها، معمولا شامل خارش و یا زخم خفیف است.
  • سرما درمانی یا کرایو (انجماد): در کرایو زگیل تناسلی که به آن فریز کردن نیز گویند، از نیتروژن مایع برای انجماد سریع ناحیه آسیب دیده استفاده می شود و در نتیجه با احساس سوزش خفیفی همراه است. این روش درمانی، معمولا برای زگیل های تناسلی کوچک که در اطراف ناحیه تناسلی و یا فرج هستند، استفاده می شود.
  • اکسیزیوندر این روش درمانی، از بی حسی موضعی استفاده می شود و زگیل ها تحت عمل جراحی، برداشته می شوند. اکسیزیون، معمولا برای زگیل های کوچک و سخت استفاده می شود.
  • جراحی الکتریکی (الکتروسرجی): این روش درمانی، معمولا برای دسته بزرگی از زگیل های تناسلی، که به سایر درمان ها پاسخ نداده اند استفاده می شود. این روش درمانی، شامل بریدن قسمت عمده زگیل ها و همچنین فشردن یک میله فلزی به ناحیه آسیب دیده و ارسال جریان الکتریکی از طریق میله فلزی به این ناحیه، به هدف سوزاندن قسمت باقی مانده زگیل ها است.
  • جراحی با لیزراصولا از این روش درمانی، برای دسته بزرگی از زگیل های تناسلی و یا زگیل هایی که دسترسی به آن ها دشوار است، همانند زگیل هایی که در داخل مقعد وجود دارند، استفاده می شود. در این روش درمانی از بی حسی موضعی و یا بیهوشی عمومی استفاده می شود، و پزشک متخصص از لیزر برای سوزاندن توده زگیل ها استفاده می کند.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشاهده بیشتر